Μπουσουλιστήρια 2009

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ!

Οι δημοσιογραφικές επιτυχίες συνεχίζονται!

Οι πράκτορες μας στην Τήνο μας ενημερώσανε ότι Η Παναγία της Τήνου σκέφτεται για τον προσεχή Αύγουστο να διοργανώσει Αγώνες Μπουσουλίματος στο νησί!


Η ιδέα είναι απλή: Θα βάζουν τις θεοσεβούμενες στους διαδρόμους και από δίπλα ένας παπάς με το πιστόλι θα δίνει το πρόσταγμα: Λάβατε θέσεις, έτοιμες, πυρ!

Η πρώτη που θα φτάνει στην εκκλησία και θα κόβει το νήμα θα κερδίζει ένα ακόμα τάμα δωρεάν.
Η δεύτερη θα παίρνει σειρά πρώτη προτεραιότητας στην υλοποίηση του θαύματος που αιτείται.
Η τρίτη θα απαλλάσσεται των οικονομικών της υποχρεώσεων της απέναντι στην Παναγία.

Εννοείται ότι όλες θα παίρνουνε εύφημο μνεία και δίπλωμα συμμετοχής για να το αναρτήσουν στο σπίτι τους, δίπλα στο καντηλάκι και τα άγια εικονίσματα τους.

Όπως είναι φυσικό, για την συμμετοχή στους αγώνες, θα πρέπει να πληρώσουν κάτι συμβολικό (ας πούμε 100 ευρώ), τιμής ένεκεν, για τα έξοδα της εκκλησίας.

Κατά μήκος του διαδρόμου οπαδοί θα ενθαρρύνουν τους μπουσουλητές και θα ζητωκραυγάζουν συνθήματα όπως “Λίτσα γερά, το θαύμα είναι κοντά”, “Τούλα μπορείς, μπορείς να προκριθείς”, “Ooo, Ααα, μπουσούλα και το πήραμε το τάμα το εξτρά” και άλλα πολλά.


Όλα αυτά θα ωθήσουν σύντομα στην δημιουργία μιας ολόκληρης νέας αγοράς ντόπινγκ πιστών. Γριές θα στήνουν τους πάγκους τους πίσω απ’ την γραμμή έναρξης και θα πουλάνε δυναμωτικά μαντζούνια αλλά γρήγορα θα αποκτήσουν ανταγωνισμό από τον Τζέκο και τον Ιακώβου, που θα δούνε μια νέα επιχειρηματική ευκαιρία να ξεδιπλώσουν τα προπονητικά τους ταλέντα.

Μια υπόθεση ταυτόχρονου φίνις δυο θεούσων θα απασχολήσει έντονα το Εκκλησιαστικό συμβούλιο το οποίο θα αποφασίσει να εγκατασταθεί φώτοφίνις για την αποφυγή παρόμοιων περιστατικών στο μέλλον.

Εν τω μεταξύ, οι εικόνες της τηλεόρασης με τις θεούσες να κάνουν μπουσουλοσπρίντ και τους οπαδούς να κρέμονται στα κάγκελα και να φωνάζουν επάνω απ’ τα κεφάλια τους θα προκαλέσουν σάλο στους κύκλους των διανοούμενων οι οποίοι θα σταματήσουν για μια στιγμή να κάνουν κύκλους προκειμένου να καταδικάσουν το φαινόμενο εμπορευματοποίησης την θρησκείας και να υπερασπιστούν το δικαίωμα στο ανέμελο μπουσούλημα. Τα τηλεπαράθυρα θα γεμίσουν μπουσουλητές και αντιμπουσουλητές οι οποίοι θα υπερασπίζονται με πάθος τις απόψεις τους με επιχειρήματα όπως “και ποιος είσαι εσύ ρε που θα μας πεις πως να μπουσουλάμε;” και “εγώ ποιος είμαι ρε; ξέρεις ποιος είμαι ‘γω ρε;” ενώ πιο πολιτισμένοι σχολιαστές θα λένε “παρακαλώ, κύριοι, παρακαλώ”.

Όπως είναι φυσικό, με το που ακούσει η ΔΟΕ για ντόπινγκ, θα ενδιαφερθεί να εντάξει το νέο άθλημα στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τελικά όμως η ιδέα θα απορριφθεί γιατί οι αθάνατοι θα κρίνουν ότι δεν μπορούν να αποδεχτούν στους κύκλους τους τον Χριστό, με το επιχείρημα ότι αυτός έχει ήδη πεθάνει.

Η μπίζνα θα μεγαλώσει τόσο πολύ που στο τέλος θα ενδιαφερθούν και σοβαροί (σσ. Έλληνες) επιστήμονες οι οποίοι θα εφεύρουν έναν καινούργιο επιταχυντή πιστών, ο οποίος αφού θα τους επιταχύνει σε ταχύτητες που πλησιάζουν την ταχύτητα του φωτός, στο τέλος θα τους συγκρούει μεταξύ τους, με αποτέλεσμα οι πιστοί να διαλύονται στα βασικά τους σωματίδια. Το πείραμα θα έχει τεράστια επιτυχία και οι (Έλληνες) επιστήμονες θα ανακαλύψουν πρώτοι το “σωματίδιο του Θεού”, ενώ οι συνάδελφοι τους στην Ελβετία που δουλεύανε εδώ και δεκαετίες επάνω στο θέμα, θα τους κοιτάνε σαν χαζοί, μην μπορώντας να συνειδητοποιήσουν πως τους φάγανε στην στροφή οι Έλληνες, χωρίς φυσικά να σκέφτονται ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχουμε το γονίδιο της πρωτιάς μέσα μας.

Θανάσημος

(Το κείμενο πρωτοεμφανίστηκε σαν σχόλιο μου εδώ και αναδημοσιεύεται σήμερα στο μπλογκ μου γιατί... βαριέμαι να γράψω κάτι καινούργιο. Οι φωτογραφίες είναι από την υπάρχουσα υποδομή του νησιού. Ο κόκκινος διάδρομος είναι μοκέτα - το αντίστοιχο ταρτάν του αθλήματος ;-)

Ιερά Μονή Βα(λ)τοπεδίου

Ίσως να έχετε παρακολουθήσει τον τελευταίο καιρό τι γίνεται με την Μονή Βατοπεδίου, ίσως και όχι. Σε κάθε περίπτωση, τα πράγματα μοιάζουν να είναι απλά: το κράτος παραχωρεί σχεδόν τζάμπα πολύ ακριβές εκτάσεις στην Ιερά Μονή, η οποία εν συνεχεία τις ξεπουλάει σε δικούς μας επιχειρηματίες...

Ο κ. Ρουσόπουλος, ως γνωστόν, έχει ως "πνευματικό" του τον ηγούμενο της Μονής Βατοπεδίου ο οποίος, ως πνευματικός που είναι, τον καθοδηγεί στις κρίσιμες αποφάσεις του. Ο κ. Ρουσόπουλος, ενώ κάποτε ήταν από τους πιο συμπαθείς ανθρώπους στην Ελλάδα, έχει καταλήξει σήμερα να τον συμπαθεί μόνο ο Αντώναρος. Εάν εξαιρέσει κανείς αυτό το γεγονός, δεν νομίζω ότι ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει την αποτελεσματικότητα της καθοδήγησης του γέροντα στην ζωή του κυβερνητικού μας εκπροσώπου. Σήμερα, θα ήθελα να αποκαλύψω τα γεγονότα που ξεκίνησαν όλη αυτή την περιπέτεια...

Εκείνη την ημέρα, ο Θοδωρής είχε φτάσει με ανάμικτα συναισθήματα στην Μονή Βατοπεδιού. Ένοιωθε χαρά και αγαλλίαση που θα ξαναέβλεπε τον πνευματικό του πατέρα. Ένοιωθε όμως και άγχος και ντροπή για τις αμαρτίες που έπρεπε να ομολογήσει. Ήξερε ότι θα ήταν μια δύσκολη συνάντηση...

Ο γέροντας τον δέχθηκε στην υπεραιωνόβια βιβλιοθήκη της Μονής. Δέσμες από φως σχίζανε την πανάρχαια σκόνη και χαϊδεύαμε τα βιβλία στους τοίχους. Ο γέρος στεκότανε στην άκρη του δωματίου και μελετούσε ένα αρχαίο σύγγραμμα.

"Την ευλογία σου πάτερ. Αμάρτησα." είπε ο Θοδωρής φιλώντας του το χέρι.
"Τι έκανες πάλι τέκνον μου;" είπε ο γέροντας και τον κοίταξε επάνω από τα γυαλιά του με πατρικό ενδιαφέρον.
"Να, κάτι εκατομμύρια έφτασαν στα χέρια μου με νόμιμο τρόπο..." είπε ο Θοδωρής σεμνά
"Μμμμμ... καταλαβαίνω..."
"...και θέλω να εξιλεωθώ, πάτερ μου..."
"Μμμμμ... ξέρεις παιδί μου, η εξιλέωση στοιχίζει..."
"το ξέρω πάτερ μου... το ξέρω..."
"πρέπει να βάλουμε μοναχούς να προσεύχονται νυχθημερόν για εσένα για εβδομάδες ολόκληρες. Ίσως και μήνες! Ξέρεις πόσο θα μας κοστίσει να αφήσουν τόσα στελέχη μας την δουλειά τους και να αρχίσουν να ασχολούνται με προσευχές;"
"Ξέρω πάτερ... ξέρω..."
"ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΣΕΣ ΕΡΓΑΤΟΩΡΕΣ ΘΑ ΠΑΝΕ ΧΑΜΕΝΕΣ, ΤΕΚΝΟΝ ΜΟΥ;;;" οργίστηκε ο Πάτερ. Η βροντερή φωνή του ήχησε στους πανάρχαιους τοίχους και αναστάτωσε την αιωνόβια σοφία τους.

Ο Θοδωρής δεν μίλησε. Ένα ρίγος ανέβηκε αργά στην ραχοκοκαλιά του.

"πόσα εκατομμύρια είπες..." ψέλλισε εξαντλημένος ο γέροντας σκύβοντας το σοφό του κεφάλι επάνω από την μαγκούρα του
"εεε, δεν είπα..." είπε ο Θοδωρής φοβισμένος
"ναι αλλά ΑΝ έλεγες;" τα ασημένια μαλλιά του γέροντα λάμπανε στο φως του ήλιου που τα χτυπούσε από τα μικρά παράθυρα στην κορυφή των τοίχων

"εεε, αν έλεγα... να μην έλεγα... ξέρω 'γω... αρκετά..." είπε ο Θοδωρής ντροπαλά "είναι της γυναίκας μου, βλέπετε..." εξήγησε "εγώ δεν ασχολούμαι και πολύ..."
"μμμ..." έκανε ο γέροντας και έσκυψε το ευλογημένο του κεφάλι. Ησυχία έπεσε μέσα στους πανάρχαιους τοίχους της μονής. Μόνο εάν αφουγκραζόσουν προσεχτικά, θα παρατηρούσες την διακριτική παρουσία του Θεού, να ίπταται επάνω από τους δύο προσκυνητές. Η κατανυκτική ατμόσφαιρα δόνησε βαθιά τον Θοδωρή και δάκρυα ανάβλυσαν στα μάτια του.
"Πάτερ..." είπε με τρεμάμενη φωνή. "Τι πρέπει να κάνω;"

Ησυχία...

Μόνο η διακριτική πτήση του Θεού στο ταβάνι ανατάρασσε την πνευματικότητα της στιγμής

"Πάτερ..." είπε ο Θοδωρής και τώρα ένοιωθε ότι τα γόνατα του λύγιζαν από την αδημονία. "Μιλήστε μου! Τι να κάνω; Μπορώ να αγοράσω κουπόνια της μονής, εάν θέλετε. Πολλά κουπόνια!"

"ΚΟΥΠΟΝΙΑ!!!" φώναξε ο γέροντας ανοίγοντας τα χέρια του και τινάσσοντας το κεφάλι του πίσω. Τα λευκά μαλλιά του ανέμισαν με δύναμη, η μαύρη φορεσιά του άνοιξε σαν νυχτερίδα κάτω από τα τεντωμένα χέρια του, η μαγκούρα του ανασηκώθηκε από το έδαφος και για μια στιγμή ο Θοδωρής πίστεψε ότι έβλεπε τον Μωυσή.
"ΣΟΥ ΜΟΙΑΖΩ ΕΓΩ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ;;;" βρυχήθηκε ο γέρος κουνόντας την μαγκούρα του απειλητικά και πλησιάζοντας αργά τον Θοδωρή.

"Γέροντα..." ψέλλισε ο Θοδωρής και σταυροκοπήθηκε. "Συγχώρεσε με..."

"ΜΕ ΤΕΤΟΙΟ ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟ ΤΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΤΟ ΧΡΗΜΑ, ΑΝΑΓΩΓΕ;;;" βροντοφώναξε ο γέροντας συνεχίζοντας να πλησιάζει απειλητικά προς τον Θοδωρή.

Ο Θοδωρής έκανε δύο βήματα πίσω και ακούμπησε στον πανάρχαιο τοίχο.
"Έχετε δίκιο γέροντα μου, συγχωρέστε με..." ψιθύρισε τρομοκρατημένος. Ο γέρος είχε πλέον φτάσει σε απόσταση αναπνοής. Ο Θοδωρής μπορούσε να οσμιστεί την άγια μυρωδιά του θυμιατού αναμεμειγμένου με Chanel Allure Homme Sport.

Και τότε ο γέροντας κοντοστάθηκε. "Μια στιγμή!" είπε και έγειρε το κεφάλι του προς τα πίσω. "Μια στιγμή..." ξαναψιθύρισε και έκλεισε τα μάτια του. "Μου μιλάει ο Θεός..." είπε ξέπνοα.

Ο Θεός από το ταβάνι που αναδυόταν κοίταξε παραξενεμένος τον γέροντα.
"ΧΡΙΣΤΕΕΕΕ!" έβαλε μια φωνή.
"Ναι μπαμπά!" ακούστηκε μια άλλη φωνή από το υπερπέραν.
"Μιλάς εσύ τώρα σε κανέναν άνθρωπο;" είπε ο Θεός
"Ωχ!" είπε ο Χριστός. "Που το κατάλαβες;"
"ΣΤΑΜΑΤΑ ΑΜΕΣΩΣ!!!" βροντοφώναξε ο Θεός συγχισμένος. "Μου χαλάς το σασπένς!"
"Μα ρε μπαμπά, τι θα κάνει ο Λιακόπουλος χωρίς εμένα;" παραπονέθηκε ο Χριστός.
"Α!" είπε ο Θεός. "Με τον Λιακόπουλο μιλάς;"
"Ε, με ποιον άλλον;"
"Μμμμμ" είπε ο Θεός. "Καλά, καλά... Δώσ' του χαιρετίσματα..." και ξαναέστρεψε την προσοχή του στον γέροντα και τον Θοδωρή, ακριβώς τη στιγμή που ο γέροντας μονολογούσε εκστασιασμένος

"Μμμμμ.... αααααα...... οοοοοεεεεεμμμμμμ....." μέχρι που στο τέλος μια κραυγή του έσκισε τα σωθικά:

"ΟΙΚΟΠΕΔΑ!!!" βροντοφώναξε, άνοιξε τα φλογισμένα μάτια του και τα κάρφωσε επάνω στον Θοδωρή. "Οικόπεδα!" του είπε άλλη μια φορά και τον πλησίασε σε σημείο που οι μύτες τους σχεδόν ακουμπούσαν. "Ο Θεός θέλει οικόπεδα..." ψιθύρισε και έμεινε έτσι να τον κοιτάει με τα μάτια του να λάμπουν από ενέργεια.
"Οι... οι... οικόπεδα;;;" ψέλλισε ο Θοδωρής.

"ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑΑΑ!!!" ξεκαρδίστηκε στα γέλια ο Θεός απ' το ταβάνι και χειροκρότησε με ενθουσιασμό. "Μπράβο! Μπράβο! ΚΑ-ΤΑ-ΠΛΗ-ΚΤΙ-ΚΟ!!!"

Ο γέροντας έκανε ένα βήμα πίσω, κατέβασε τα χέρια του, τίναξε λίγο σκόνη από τον μανδύα του, ανασήκωσε τους ώμους του και είπε:
"Άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου, παιδί μου. Δεν είναι σε εμάς να τις εξηγήσουμε..."
"Καταλαβαίνω γέροντα" είπε ο Θοδωρής και έσκυψε τα μάτια του.
"Πάω τώρα να αποσυρθώ στην σκήτη μου και να προσευχηθώ για την σωτηρία σου"
"Ευχαριστώ πατέρα!" μουρμούρισε ο Θοδωρής και δάκρυα πλημμύρισαν τα μάτια του. Αλλά ο γέροντας είχε ήδη χαθεί από μπροστά του.

Θανάσημος

Φυλακές για Αγίους Πατέρες (ενίοτε και Μητέρες)

«Ειδικό σωφρονιστήριο κληρικών και μοναχών» ίδρυσε η Εκκλησία της Ελλάδος, όπως φαίνεται και από τη σχετική επιστολή της Ιεράς Συνόδου προς τους αρμόδιους υπουργούς. Το σωφρονιστήριο θα λειτουργεί σε ένα ορεινό μοναστήρι, στο καταφύγιο της Άνω Δίβρης Ηλείας. Η Ιερά Σύνοδος αποφάσισε την ίδρυση του, προκειμένου να μεταφερθεί εκεί ο πρώην μητροπολίτης Αττικής, ο οποίος καταδικάσθηκε πρόσφατα για υπεξαίρεση 280.000 ευρώ από ένα γυναικείο μοναστήρι. Υπενθυμίζεται ότι σε οφσόρ εταιρείες του πρώην μητροπολίτη βρέθηκε το ποσό του ενός δισεκατομμυρίου δραχμών.

Αριστερά, η έδρα της εταιρείας του Μητροπολίτη. Δεξιά, στιγμιότυπο από τη συνέλευση των μετόχων

Κατ' αρχήν, δυο λόγια για την καταδίκη του Μητροπολίτη:

Με συγχωρείτε αλλά δεν μπορώ να καταλάβω: Τι κακό έκανε ο άνθρωπος; Επειδή έφτιαξε δυο - τρεις οφσορ και έβαλε μέσα μερικά δισεκατομμύρια; Συγνώμη, αλλά θα πρέπει επιτέλους να γίνει μια σοβαρή συζήτηση σε αυτή τη χώρα (sic) και να αποφασίσουμε (όλοι μαζί) τι είδους εκκλησία θέλουμε! Θέλουμε μια εκκλησία αρτηριοσκληρωτική, κολλημένη στο Βυζάντιο και στις γιαγιάδες που ρίχνουν πενταροδεκάρες στα παγκάρια ή θέλουμε μια εκκλησία σύγχρονη, με επενδύσεις, καταθέσεις, ομόλογα και οφσόρ; Είναι νομίζω τουλάχιστον υποκριτικό να κατηγορείται η Ορθόδοξη Εκκλησία μας για παλαιοημερολογιτισμό και μόλις κάνει ένα βήμα προς τον εκσυγχρονισμό να την βάζουμε φυλακή. Επιτέλους, λίγο δικαιοσύνη σε αυτή τη χώρα!

Λευτεριά στον Αττικής.

Από την άλλη μεριά, αναφορικά με τις εκκλησιαστικές φυλακές, νομίζω ότι η Ιερά Σύνοδος πολύ σωστά το σκέφτεται το θέμα. Σου λέει, εδώ δεν ξέρεις πια τι μπορεί να σου ξημερώσει. Σήμερα αυτός, αύριο ίσως εμείς. Ιδίως με αυτές τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που φιλανθρωπικά ασχολούμεθα τώρα τελευταία. Ας κάνουμε μια δική μας φυλακή, πριβέ, για καλό και για κακό. Τουλάχιστον, άμα γίνει η στραβή να μην μας ενοχλεί η πλέμπα στις φυλακές των απίστων. Τι δηλαδή; Ίσα να κλέψει μια εκκλησία ένας αλήτης, ίσα ο μητροπολίτης;

Στο Βήμα αναφέρεται ότι " από την πρώτη στιγμή που μεταφέρθηκε στις φυλακές ο ιεράρχης τοποθετήθηκε σε ένα από τα κελιά των πρωτεργατών της δικτατορίας τα οποία διαθέτουν κάποιες «σχετικές ανέσεις», όπως τηλεόραση και ένα μικρό ψυγείο".

Μάλιστα.

Σε άλλες χώρες, όπως λόγου χάρη στην Κολομβία, τα "ειδικά κελιά" τα έχουν οι μεγαλέμποροι ναρκωτικών. Στην Ελλάδα, οι μεγαλέμποροι ναρκωτικών τα μοιράζονται με τους πρωτεργάτες της δικτατορίας και τους μητροπολίτες που κλέβουν τα παγκάρια. Αδικία.

Ο παλιός καλός καιρός, όταν δεν υπήρχαν ακόμα έμποροι ναρκωτικών

Στην επιστολή της Ιεράς Συνόδου προς την κυβέρνηση αναφέρεται ότι οι κληρικοί θα μπορούν να μένουν και στα μετόχια της μονής, ενώ θα μπορούν να ασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα και να λειτουργούν ελεύθερα.

Ερώτηση: Θα δίνουν και άφεση αμαρτιών;

«Την ευλογία σου πάτερ, έκλεψα»
«Σε συγχωρώ τέκνον μου»

Πληροφορίες αναφέρουν ότι το πράγμα έφτασε στο απροχώρητο και οι ιεράρχες πραγματικά σοκαρίστηκαν όταν διαπίστωσαν ότι στις φυλακές ο μητροπολίτης είχε χάσει την κοιλιά και του είχαν κόψει και το μούσι. «Ε, όχι την κοιλιά και το μούσι!» λέγανε μεταξύ τους. «Αδιανόητα πράγματα! Κάτι πρέπει να κάνουμε».

Μόλις έμαθε το αίτημα για τις Ορθόδοξες φυλακές ο σύνδεσμος φιλάθλων του Ολυμπιακού, απέστειλε κι εκείνος επιστολή στην κυβέρνηση. "Κι εμείς θρησκεία ήμαστε" δήλωσε στους δημοσιογράφους ο πρόεδρος του συνδέσμου. "Ζητάμε όλα τα μέλη του συνδέσμου που έχουν καταδικαστεί σε φυλάκιση, να εκτίσουν την ποινή τους σε ειδική πτέρυγα του Καραϊσκάκη από όπου θα μπορούν να βλέπουν τους αγώνες και να εκπληρώνουν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα".

(πηγή: http://crazycows.files.wordpress.com/2007/06/xristokokkalis.jpg)

Από την άλλη μεριά, πηγές από το εσωτερικό της εκκλησίας αναφέρουν ότι η Ιεραρχία σκέφτεται επίσης να ζητήσει, για το 95% των Ελλήνων που όπως όλοι γνωρίζουμε είναι αποδεδειγμένα Χριστιανοί Ορθόδοξοι, να μην ισχύει πλέον ο νόμος του Ελληνικού Κράτους αλλά ο Εκκλησιαστικός Χάρτης.
"Πρόκειται για πανάρχαια κείμενα που έχουν δοκιμαστεί στην πράξη και έχουν αποδείξει την αξία τους, προσφέροντας αιώνες σταθερότητας κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα" σχολιάζανε πηγές προσκείμενες στην Ιερά Σύνοδο. "Ήρθε η ώρα να σταματήσουμε τους νεοτερισμούς και να επιστρέψουμε στην αγκαλιά της Μητέρας Εκκλησίας".

Όπως είναι φυσικό, θετικά βλέπει το αίτημα ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Χατζηγάκης.

Θανάσημος

Παναγιά μου

ΠΡΟΣΟΧΗ!
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ!
ΟΙ ΠΑΡΑΒΑΤΕΣ ΘΑ ΤΙΜΩΡΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΔΟΣΗ ΤΣΑΝΤΙΛΑΣ.

Η Αγία Έδρα στο Βατικανό, ανακοίνωσε ότι θα στηρίξει οικονομικά και υλικά το ανέβασμα ενός θεατρικού έργου μιούζικαλ με θέμα «την ζωή της Παναγίας». Είναι η πρώτη φορά που το Βατικανό στηρίζει μια τέτοια προσπάθεια και το έργο έλαβε την προσωπική έγκριση του Πάπα για να καταφέρει να προχωρήσει.

Και μετά παραπονιόμαστε εμείς ότι έχουμε πολύ γραφειοκρατία.

Το έργο θα είναι σε τρεις πράξεις.

Στην πρώτη θα παρακολουθήσουμε την Μαρία στα πρώτα της βήματα: Πως γεννήθηκε, πως έκλαιγε, πως έκανε κακά, πως μπουσουλούσε, πως έκλεβε το γλυκό από το βάζο και πως ήταν άριστη μαθήτρια στο σχολείο. Επίσης θα μας αποκαλυφθεί σε ποια ηλικία απέκτησε το πρώτο της φωτοστέφανο.

Στην δεύτερη πράξη θα παρακολουθήσουμε το πέρασμα στην εφηβεία όπου η Μαρία θα αντιστέκεται σθεναρά σε όλες τις ερωτικές προσκλήσεις των γύρω αγοριών της και θα περνάει μοναχικές υγρές (από τα κλάματα) νύχτες στο κρεβάτι. Για να μην υπάρξει καμία παρεξήγηση, οι Βατικανέζοι απαιτήσανε να μην υπάρχουν ούτε μαξιλάρια στο κρεβάτι. Όταν ο Πάπας ρώτησε τον λόγο προσπαθήσανε να του εξηγήσουνε και όταν είδανε ότι δεν υπάρχει συνεννόηση του είπανε ότι η ηθοποιός έχει αλλεργία στα πούπουλα.

Μετά την ενηλικίωση θα παρακολουθήσουμε την Μαρία (που τώρα πλέον είναι γεμάτη σπυριά να προσεύχεται νυχθημερόν για το καλό της ανθρωπότητας) να γνωρίζει έναν όμορφο ψηλό τσοπάνη και να τον ερωτεύεται σφοδρά. Ο άντρας την ερωτεύεται κι αυτός κι έτσι παντρεύονται αλλά όχι με Χριστιανικό γάμο. Παρ’ όλα αυτά μετράει γιατί ο Χριστός δεν έχει σώσει ακόμα την ανθρωπότητα.

Τότε είναι που ο Ιωσήφ ανακαλύπτει ότι η Μαρία αρνείται να κάνει σεξ μαζί του. Ακολουθεί ο εξής σπαρακτικός διάλογος:

Ιωσήφ: Μα γιατί;
Μαρία: Δεν ξέρω...
Ιωσήφ: Υπάρχει άλλος;
Μαρία: Όχι, όχι!
Ιωσήφ: Ε, τότες;
Μαρία: Δεν ξέρω...
Ιωσήφ: Τι δεν ξέρεις ρε Μαρία;;;
Μαρία: Δεν ξέρω...

Στο σημείο εκείνο, όπως κάθε άντρας που σέβεται τον εαυτό του, έτσι και ο Ιωσήφ βάζει τις φωνές:

Ιωσήφ: ΤΙ «ΔΕΝ ΞΕΡΩ» ΡΕ ΜΑΡΙΑ;;; ΠΛΑΚΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ;;;
Μαρία: ...
Ιωσήφ: ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΣ;;;
Μαρία: ...
Ιωσήφ: ΠΕΣ ΚΑΤΙ ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ
Μαρία: ...
Ιωσήφ: (μονολογώντας): Απίστευτο...
Μαρία (αρχίζει να κλαίει)
Ιωσήφ (μαλακώνοντας): Τι έχεις τώρα;
Μαρία (ρουφώντας την μύτη της): Τίποτα...

Εκείνο το βράδυ το ζευγάρι κοιμήθηκε σε ξεχωριστά δωμάτια.

Εκεί ξεκινάει και η Τρίτη πράξη:

Άγγελος Κυρίου εμφανίζεται στο δωμάτιο και πλησιάζει την Μαρία που τον κοιτάει έντρομη.

Άγγελος: Μην φοβάσαι Μαρία! Έρχομαι να σου φέρω τα χαρμόσυνα νέα! Θα γεννήσεις τον σωτήρα του κόσμου!
Μαρία: ...
Άγγελος: Μαρία με άκουσες;
Μαρία: ...
Άγγελος: ΜΑΡΙΑ!
Μαρία: Μμμα είμαι πππαρθένα...
Άγγελος: Μην ανησυχείς! Θα σου δώσω ένα λουλούδι.
Μαρία: Έεεενα... λλλλουλούδι;;;
Άγγελος: Ναι. Έλα πάρ’ το στα χέρια σου...
Μαρία: Λλλλουλούδι είναι αυτό;;;
Άγγελος: Ναι. Λουλούδι
Μαρία: Σσσίγουρα;
Άγγελος: Ναι
Μαρία: Δδδδεν μοιάζει με λλλουλούδι...
Άγγελος: Είναι ειδικό λουλούδι για να γεννιούνται σωτήρες
Μαρία: Δδδδεν ξέρω...
Άγγελος: Τι δεν ξέρεις;
Μαρία: Δεν ξέρω...
Άγγελος: (σηκώνει τα χέρια του ψηλά): Έλεος!
Μαρία: Τττι συμβαίνει;
Άγγελος: (λίγο θυμωμένα): Μαρία να ξέρεις. Θα πάω σε άλλη να γεννήσει τον σωτήρα
Μαρία: ΌΧΙ!!!
Άγγελος: Ε τότε, πάρ’ το το γαμημένο!

Η Μαρία κοιτάει τον άγγελο και σταθμίζει την κατάσταση. Στο τέλος παίρνει το λουλούδι. Λίγες ώρες αργότερα, ο Άγγελος φεύγει από το δωμάτιο, πάει στο διπλανό, κάθεται στο κρεβάτι, βγάζει τις φτερούγες από την πλάτη, ανάβει τσιγάρο και μονολογεί: «Τι κάνει ο άνθρωπος για να γαμήσει την γυναίκα του...»

Μερικούς μήνες μετά, η Μαρία έχει μια κοιλιά μέχρι απέναντι.

Ο Ηρώδης μαθαίνει ότι όπου να’ ναι θα γεννηθεί ένα μωρό που θα του πάρει το βασίλειο. Το σκέφτεται από εδώ, το σκέφτεται από εκεί και τελικά καταλήγει:

«Μαλακίες! Μέχρι να μεγαλώσει και να γίνει άντρας, εγώ ή που θα έχω πεθάνει απ’ τις κραιπάλες, ή που θα με έχουν δολοφονήσει». Και δίνει αμέσως εντολή να σκοτώσουν τον σύμβουλο που τον πρήζει με τέτοιες ηλίθιες ιδέες. Ο σύμβουλος όμως κατά λάθος, ακούει στραβά την απόφαση κι έτσι αντί να δώσει εντολή να σκοτώσουν τον ίδιο, δίνει εντολή να σκοτώσουν το νήπιο.
Μεσολαβούν πολλές σφαγές, αίματα, κατάρες κλπ κλπ κλπ, αλλά η Μαρία με τον Ιωσήφ και την κοιλιά της δεν επηρεάζονται καθόλου γιατί όλα αυτά γίνανε καμιά πενηνταριά χρόνια μετά την γέννηση του Χριστού, όπως μας διαβεβαιώνουν οι ιστορικοί.

Παρ’ όλα αυτά, οι δουλειές δεν πάνε καλά για τον Ιωσήφ κι έτσι δεν έχει λεφτά για νοσοκομεία και μαμές, το σύστημα υγείας δουλεύει μόνο για τους πλούσιους κι έτσι καταλήγουν να γεννάει η Μαρία μέσα στον στάβλο.

Σε αυτό το σημείο, τελειώνει και ο ρόλος της Μαρίας και πλακώνουν μάγοι, γραμματείς, φαρισαίοι, μαθητές, προδότες, δολοφόνοι, βασιλιάδες, θαύματα, θάνατοι, αναστάσεις και ό,τι ακόμα χρειάζεται για να επιτύχει μια σαπουνόπερα της εποχής. Στο τέλος ο Χριστός σώζει την ανθρωπότητα και πάει στο διάστημα να βρει να σώσει και κανέναν άλλον πλανήτη, τώρα που πήρε το κολάι.

Τα έσοδα από τις παραστάσεις θα διατεθούνε στον σύλλογο Επιστημονικής Φαντασίας. Εισιτήρια προπωλούνται.

Θανάσημος